Η Σιωπή

" Μπορούμε να κάνουμε

ακόμα και τη σιωπή

να μοιάζει με τραγούδι.

Φτάνει να βρούμε τη σωστή μελωδία "

Ο εφιάλτης βιώνει μαζί σου

« ... Συμβαίνει συχνά τη νύχτα να ξυπνάς λουσμένος στον ιδρώτα απ’ έναν εφιάλτη που είναι ο ίδιος χρόνια τώρα ...

Ένα τεράστιο δωμάτιο χωρίς πόρτες, χωρίς παράθυρα, με πολλούς καθρέπτες, που πολλαπλασιάζει το είδωλο της μοναξιάς σου.

Το ξύπνημα δε σε λυτρώνει, ο εφιάλτης βιώνει μαζί σου.

Τότε μέσα στην ησυχία της νύχτας, ενώ η μεγάλη πολιτεία, που πίστεψες για την γη της επαγγελίας, κοιμάται, σκέφτεσαι τη διαδρομή σου και νιώθεις καθαρά πως έφτασες στο αδιέξοδο.

Δεν ξέρεις αν πρέπει να κλάψεις ή να γελάσεις.

Δεν έχει σημασία, γέλιο και δάκρυ είναι γένους ουδετέρου. »

Πάνω στο εξώφυλλο...

Ψάχνοντας την βιβλιοθήκη του γραφείου, ανακάλυψα ένα παλιό ημερολόγιο.

Παραπεταμένο σε ένα ράφι, γεμάτο σκόνη πίσω από μία στήλη περιοδικά, λές και κρυβόταν επίτηδες.

Διάφορες στιγμές των περασμένων χρόνων, έχουν σταθεί να ξεκουραστούν στις σελίδες του.

Γεμάτα τα φύλλα και οι γραμμές από αναμνήσεις, σκέψεις, απολογισμούς και συναισθήματα. Στολίδια μοναδικά, τα σχέδια και οι εικόνες που είναι σκορπισμένα μέσα σ' αυτόν τον λαβύρινθο των γραμμών και των λέξεων.

Αφιερωμένα στιχάκια από ανθρώπους που κάποτε βαδίζαμε μαζί.

Αποφάσισα λοιπών να σας παρουσιάσω αρκετά από αυτά που είναι γραμμένα στις σελίδες του. Το καθένα κρύβη μια ανάμνηση, μια ιστορία, ένα χαμόγελο και άλλα πολλά.